Język koreański- gramatyka

Językiem koreańskim mówi prawie 80 mln ludzi. Obok języka chińskiego i japońskiego stanowi on jeden z głównych języków Azji Południowo- Wschodniej. Jest zaliczany do języków ałtajskich, do grupy mandżursko- tunguskiej. Struktura gramatyczna języka koreańskiego jest podobna do gramatyki języka japońskiego. Język koreański zaliczany jest do języków aglutynacyjnych, co oznacza, że do tematu wyrazy (np. rzeczowników, czasowników, przymiotników) dodaje się różne jednofunkcyjne morfemy gramatyczne oraz końcówki modyfikujące jego funkcje i znaczenie.

Gramatyka

• szyk zdania: podmiot- dopełnienie- orzeczenie (S + O + V)
• brak deklinacji (rzeczowniki są nieodmienne, dodaje się do nich partykuły pełniące podobne funkcje jak polskie przypadki)
• szczątkowa koniugacja (możliwość odmiany czasowników jedynie przez czasy)
• brak rodzaju rzeczowników
• szczątkowa odmiana zaimków osobowych przez przypadki
• możliwość odmiany przymiotników przez czasy (przymiotniki mogą pełnić funkcję orzeczenia i zachowują się jak czasownik, posiadają w większości wspólne końcówki gramatyczne z czasownikami np. 여자는 예쁩니다 - kobieta jest ładna)
• dwa systemy liczebników: liczebniki rodzime (np. do liczenia godzin) i liczebniki sinokoreańskie (np. do liczenia minut)
• klasyfikatory jako element charakterystyczny dla określanie ilości w języku koreańskim
• aglutynacyjność
• rodzimy alfabet hangul
• honoryfikatywność, czyli stopień sformalizowania języka ze względu na rozmówcę i podmiot zdania np. w zależności od różnicy wieku i statusu społecznego 

__________
źródła:
książka "koreański nie gryzie" wyd. edgard